Priscilla, Queen of the Desert is een musical gebaseerd op de gelijknamige cultfilm uit 1994. De voorstelling vertelt het verhaal van drie vrienden – twee dragqueens en een transgender vrouw – die een oude schoolbus, genaamd Priscilla, huren om een dragshow op te voeren in een resort in Alice Springs, Australië. Onderweg beleven ze allerlei avonturen, ontmoeten ze diverse mensen en worden ze geconfronteerd met hun eigen identiteit én met de acceptatie door anderen. De musical staat bekend om zijn flamboyante kostuums, iconische muziek uit de jaren ’80 en ’90, en de thema’s vriendschap, liefde en verdraagzaamheid. De voorstelling wordt in het Duits gespeeld, terwijl de liedjes in het Engels worden gezongen. Bekende hits als I Will Survive, I Love the Nightlife en Go West passeren de revue.
In producties in Tecklenburg wordt qua decor en indeling altijd op een herkenbare manier gewerkt: links een klein podium, in het midden een constructie met hoogteverschillen waarop spelers op verschillende niveaus kunnen spelen, en rechts een stenen poort waarop eveneens scènes plaatsvinden. Dit keer is er een mooie decoratieve toevoeging: de bus. Deze bestaat uit drie delen en wordt regelmatig gedraaid of verplaatst om het ‘reisgevoel’ meer body te geven – iets wat erg goed werkt en prachtig is uitgevoerd. De verplaatsing van de bus riep bij ons echter wel wat vragen op. Dat dit handmatig moest gebeuren is begrijpelijk, maar de keuze om dit te laten doen door ensembleleden in dierenkostuums – zonder dat deze een duidelijke functie hadden in het verhaal – vonden wij een bijzondere keuze.
Wat de kostuums betreft is het een kleurrijk spektakel. Je ziet dat hier veel zorg en aandacht aan is besteed: de drie hoofdrollen én de Diven verschijnen regelmatig in nieuwe, prachtige outfits. Toch voelden sommige scènes wat ‘goedkoop’ aan, met name door het gebruik van pruiken die wat ons betreft overbodig waren.
De hoofdrollen Tick (Adrian Becker), Bernadette (Gerben Grimmius) en Adam (Tobias Bieri) vormden een prettig gezelschap om naar te kijken, waarbij de Nederlandse Gerben Grimmius er voor ons met kop en schouders bovenuit stak. Zijn vertolking van Bernadette – een vrouw met allure – was een genot om te zien: stijlvol, geloofwaardig, kwetsbaar en krachtig. Een prachtige verschijning op het podium.
Adrian Becker gaf gestalte aan Tick als een man met een gelaagd karakter. Hij geniet van het dragleven, maar is ook vader en wil er meer zijn voor zijn zoon. Tegelijkertijd schaamt hij zich deels voor wie hij is en wat hij doet. Die innerlijke tweestrijd is voelbaar, waardoor je als publiek met hem meeleeft. Tobias Bieri is een frisse verschijning. Hoewel hij qua postuur en beweging wat mannelijk overkomt, toont hij zijn vrouwelijke kant op een speelse, eigentijdse manier die contrasteert met de meer ervaren collega’s. Zijn stem is krachtig, en doordat hij beweeglijker is dan de andere twee, brengt hij extra energie in de voorstelling.
De drie Diven, waaronder de Nederlandse Amber Schoop, vormden een welkome aanvulling. Drie krachtige zangeressen die moeiteloos uptempo-nummers de zaal in slingeren alsof het niets is.
De regisseur maakte enkele keuzes die voor ons wat willekeurig aanvoelden. Met name twee nummers van Tobias – één lip-sync en één live – kwamen onverwacht en waren niet sterk uitgewerkt. Het verhaal is dun, waardoor er soms wat diepgang ontbreekt. Juist de serieuzere momenten hadden meer aandacht mogen krijgen.
Desondanks is Priscilla, Queen of the Desert een hartverwarmend avontuur dat het publiek meeneemt op een reis vol humor, emotie en muziek. De musical is nog te zien in Tecklenburg tot en met 22 augustus.
Door: Marieke Visser
